07-07-07

Maai

- heeft gisteren mosselen met witte wijn en frietjes gegeten na er 3 maanden over te hebben gezaagd! Ze hebben gesmaakt dat het gene naam heeft! Na het gecross van werk naar Vriend naar Colruyt was het vrij laat en had De Honger al serieus toegeslaan en de wijn zijn werk goed gedaan ;-)

- is na het eten in de zetel in slaap gevallen. Af en toe met een half klein oogske een film gevolgd maar uiteindelijk toch in bed verder gecrasht

-denkt dat ze eigenlijk in de week eens wat vroeger moet gaan slapen

- is supermoe en geraakt niet goed wakker

-gaat vandaag -nog maar eens- naar een trouw

- weet niet wat aan te doen!

- voelt zich nbeetje groggy en hoopt dat het later op de dag wat beter zal gaan

- zou eigenlijk al onder de douche moeten gesprongen zijn

- zal zich straks weer moeten haasten en de kerk niet direct vinden

(wel handig dat die zich meestal in het centrum van het dorp bevindt, alleen jammer dat die dorpen soms zo moeilijk te vinden zijn)

- zou liever veel meer bloggen en heeft eigenlijk zo af en toe veel dingen in haar hoofd om te vertellen maar geraakt er somehow niet zo goed toe

- moet dringend eens wat op haar gezondheid en haar lijn letten

- en nu richting douche!!

 

so long!

11:23 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-07-07

like sand trhu the hourglass...

Het lijkt een eeuwigheid en 7 lichtjaren geleden dat ik hier nog is ben gepasseerd. For your information: Maai leeft nog ;-)

Niet altijd veel tijd gehad om te schrijven, thuis nog uitpakken en plaats vinden voor een paar dingen, papierwinkel in orde brengen, op het werk superdruk, sociaal leven wat proberen te onderhouden, nog meer trouwfeesten op de agenda en dies meer. Voor ik het goed en wel besef is de week weer om...

Tussen de soep en de patatten zal er hier eens een korte update komen.

11:12 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-06-07

need some time off

Ik ben misschien de laatste die ernaar mag vragen, aangezien ik al anderhalve week verlof heb, maar ik heb er nog nodig... Tijd voor mij om mijn ding te kunnen doen, beetje me-time, om te hummelen, wat rondhangen en mezelf wat weer te vinden. Er is zoveel dat ik nog wil doen, leren, voelen, ervaren... Bovendien heb ik er nood aan even afstand te nemen en rond te snuisteren, alles wat op me af te laten komen en voelen hoe ik ertegenover sta. Klinkt misschien wat raar, maar ik sta nog altijd op dat kruispunt, weet niet goed welke weg uit en mijn voelsprieten staan op non-actief.

Maar maandag gaan de poppen weer aan het dansen, duty calls en ik zie er zooooo tegenop...

10:19 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-06-07

samenwonen en zo

Soms moet ik mezelf eens flink bij mijn oren nemen en zien of ik niet aan het slapen ben. Moe! Ik zou uren kunnen pitten. Sta ik dan uiteindelijk op, dan zou ik zo terug en de zetel kunnen kruipen! Het is een houten hamer die nagels met koppen slaat. En niet alleen dat. De laatste dagen heeft Vriend me al een paar keer in de arm moeten knijpen. Had nood aan een reality check.

Het is vreemd hoe enkele kleine veranderingen je wereld lichtjes kunnen omverwerpen, je even wankelt en opnieuw op zoek moet gaan. Naar jezelf, je gewoontes, dingen waarvan je dacht dat je wel zowat een idee had hoe de vork voor jou in de steel zit.

Begrijp me niet verkeerd, Maai is nog steeds Maai. Maar na 9 jaar alleenwonen is het toch wennen. De eerste dagen was een samenloopsel van het nieuwe, grenzen afzoeken en terreinen afbakenen. Gek hoe je elkaar steeds opnieuw ontdekt. Het is wennen, maar het bevalt me wel.

So far... ;-)

21:43 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-06-07

Kan geen dozen meer zien!

dozenpf, er zijn hier precies een paar bommen ontploft! Beetje traag op gang gekomen, en met horten en stoten, maar 'de bureau' is stilletjesaan verdeeld over een 15-tal dozen. Hier en daar staat nog vanalles onverdeelbaar en ik begin het zo stillekesaan vree beu te geraken! Er is nog zoveel te doen, enkele dagen erbij zou niet slecht zijn, en langs de andere kant kijken we er zo naar uit dat het weekend is en alles achter de rug en treug op z'n plaats...

Ne mens verzamelt toch nogal ewa zenne, en dat op zo'n korte tijd. Eigenlijk heb je 't meerendeel van al wat hier steekt eigenlijk niet nodig, laat staan dat je het eens zult bekijken de komende maanden... En toch kan je er soms moeilijk afstand van doen.

Ben op brieven van ex-lieven terecht gekomen, ook van Mr. Big. Als ik zie hoe verliefd hij toen was, de woorden die hij toen zei... Where did we go wrong? Is hij zich na verloop van tijd afzijdiger beginnen opstellen, voorzichtiger, de verliefdheid bekoeld. Dat het 'maar woorden' waren, geloof ik niet. Das niets voor hem. En dan bedenk ik, zijn woorden dan zo vergankelijk, en de gevoelens die daarbij horen ook...?

Zoveel dozen onder het stof... 'k Zou ze allemaal willen weggooien! If only I could...

Gewoon springen was het zeker e?

18:30 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

11-06-07

it's a sad sad thing

Waar gaat het met ons land naartoe, als het meerendeel stemt op een man die Laura Lynn bekendheid gaf, kerncentrales wat langer wil houden, maar het afval zeker niet bij hem in de buurt wil en anderen uitmaakt voor dommeriken...?

Je zult ons duizendmaal bedriegen...??

23:23 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-06-07

the x-files

M,

 

Het is net geen anderhalf jaar geleden dat je mij van de ene dag op de andere hebt laten weten dat het over was. Een donderslag bij heldere hemel was er niets tegen. Er was niemand anders, daar mocht ik zeker van zijn. Je carriere ging nu voor, en daar was geen plaats voor mij. Dat had je goed en wel en maar al te zwaar benadrukt. Verschillende kleine en minder kleine dingen doen me het tegendeel geloven. Voor mij had je iemand anders. Avonden later thuis, koeler en afstandelijker, verhaaltjes die bovenkwamen, je ogen die niet meer in de mijne keken tot het smsje dat niet voor mij bedoeld was toe.

Gedaan is gedaan, ik draaide me om en ging verder. Alleszins, ik probeerde. Maar somehow is het moeilijk los te laten. Er klopt iets niet. Mijn gevoel spreekt jouw woorden tegen. Het wordt moeilijk nog iemand te vertrouwen, jij kon immers de leugen als een waarheid verkopen. Hoe iemand ooit nog op zijn woord geloven...?

Vandaag heb ik het echte verhaal gehoord. De puzzelstukjes vallen op hun plaats. Ik had gelijk... Mijn gevoel zat juist!

Je bent nog een grotere smeerlap dan ik ooit had gedacht. Je hebt niet alleen mijn relatie met Mr Big verbroken, mijn liefde en luchtkastelen maar ook nog mijn vertrouwen afgenomen.

Dus ik hoop dat het de moeite waard is geweest, dat je ergens toch gelukkig bent. Dat je de leugens die je mij verkocht aan haar toch hun verhaal hebben. Maar sta me toe dat ik toch wel even flink zal lachen wanneer je iets overkomt en dat ik zal genieten als ik je zie, met rimpels van verdriet omdat je uiteindelijk toch niet meer in de spiegel kon kijken. Dat je toch een beetje ongelukkig bent... Ik zal snorren als een kat!

Dus M, ontplof van mijn part, verstik in je mooie ideale schoonzoon imago en mooie woorden! Je bent een zwijn, de parels niet waard...

Ze mag je hebben, je 7 kinderen op de wereld zetten, nachten alleen zijn wanneer je weer in het buitenland bent, wantrouwen om je eerlijkheid en oprechtheid. Alleen naar feesten en familie gaan, omdat je weer aan het werken bent, de verhalen horen van anderen, alleen opstaan als de kleine ziek is en steeds hetzelfde antwoord geven op de vraag van anderen waar je bent... Ze mag het hebben, het leven met jou!

Eigenlijk ben ik nu veel gelukkiger dan toen met jou. We hebben misschien niet zoveel geld als jij, maar we lachen en zeveren, luisteren naar elkaar, kunnen praten en discussiëren en doen dingen sàmen. En er is iets dat Vriend heeft en jij niet: hij is er, oprecht... Hij ziet me echt graag en maakt van zijn en mijn wereld de onze. Wat jij verbrak proberen we samen weer op te bouwen. En nu ik je waarheid heb gehoord denk ik dat dat weer wat beter gaat gaan.

Ik had het pakje 'jou' weggezet, diep onder het stof vandaag weer vandaan gehaald en nu sjot ik het weg, de wereld in.

Baai!

May you rot  in hell

 

 

01:42 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |