11-08-08

wat een krul is, zal zich nooit recht laten trekken

Of hoe je soms iemand probeert te zijn die je helemaal niet bent. En hoe je je dat jezelf onbewust wel duidelijk zal maken...

Ik moest dus naar een 'hogere' job grijpen, meer mijn diploma in het achterhoofd houden en gaan voor de uitdaging die ik mezelf tot nu toe altijd had onthouden. Door het een en het ander was bibi dus op een sollicitatiegesprek terechtgekomen voor een selectiebureau in een sjiek hotel, ergens waar de wereld professioneel, diplomatisch en zakelijk samenkomt. Ik zou niet onderdoen voor deze doorsnee zaken- en andere mensen, had mijn beste pakje aangetrokken, mijn professionele hakjes uit de kast genomen en mijn persoonlijkheid rond de ledematen gedraaid.

Het gesprek ging vlot, en wonder boven wonder, die dame zag manager-potentieel in mij! Een euforisch, doch volwassen en down-to-earth gevoel maakte zich van me meester: ik had het toch! Ik moest maar eens naar die zaak gaan kijken, beetje info opdoen en zien hoe ik het zou aanpakken. Super! Ik voelde me zeker 10 cm en  5 jaar groeien.

En toen kwamen de nachtmerries, mensen die me achtervolgden, in stukken wilden snijden, niet gerustlieten, vriend die iemand anders had, de hond die verdween... en het was allemaal mijn schuld!

Ik sliep niet meer, was onrustig, onverdraagzaam, humeurig en begon beschaamtelijk depressieve gedachten te krijgen. Ik blokkeerde, geen energie meer, nergens zin in en iedereen kon de boom in!

Dit was het toch ook niet. Ik liet het rijtje het rijtje wezen, met de feiten, gedachten en bedenksels van de afgelopen week. Als ik al zo stressy was nog maar bij de idee van de job, hoe zal ik dan zijn als ik werkelijk die job heb, en er elke dag mee zou leven? Ik weet dat ik het leven liever rustig aanpak en dat ik al niet veel nodig heb om als een kieken mijn kop te verliezen en andere niet zo leuke gevolgen ervaar van het stresskonijn dat in me leeft. Dan moet ik het ook niet gaan opzoeken. Niet iedereen moet een commerciele management taak uitvoeren. Dus ik laat het aan iemand anders over. Iemand die meer van staal is dan ik ;-)

Laten er kleine duiveltjes zijn die uit hun hoed komen piepen dat ik ga lopen voor verantwoordelijkheid, initiatief en zelfstandigheid, kan wel zijn ja. Maar er staat nergens geschreven dat je die dingen meester moet zijn, it's just not me. En ik denk niet dat ik het ooit zal zijn...

Kan je geloven dat ik vree goed geslapen heb vannacht? ;-)

 

10:30 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.