01-08-08

solliciteren, vakjes en Mrs. S

Er zijn alweer een paar maanden voorbij, en Maai zit nog altijd thuis zonder werk. Er is voor het moment ook niet veel soeps in de aanbieding. Het is net of iedereen weg is of in slaap ligt. Maar de portefeuille, mijn ongeduld, vriend en eventuele toekomstplannen staan te trappelen om werk en een inkomen. De Vacature en het WereldWijde net zijn dus dagelijkse kost geworden en Maai is aan het solliciteren geslagen.

Vandaag een gesprek gehad in een leuk bedrijf. Sloot volgens het bedrijf aan bij mijn profiel en bij deze dus in mijn mailbox beland, met de vraag of het me intereseerde. Zo nauw sloot het echter niet aan bij mijn profiel, vraag me eigenlijk af welke filters ze gebruiken, aangezien er geen diploma vereisten zijn, en het een puur administratieve functie is. Terwijl ik een master na master heb (hm). Wel altijd onder mijn opleiding gewerkt (waarom, daar zal Mrs. S wel achterkomen zeker?) en nu eens echt op zoek naar het gekende 'mijn ding'.

Toch een goed gesprek gehad, vrij lang en concreet. Ze zouden volgende week iets laten weten. Mie vol ongeduld en verwachtingen, al aan het zien hoe ze zou rijden naar haar nieuw werk, hoe vroeg ze zal moeten opstaan... Naarmate de uren verstreken, zo groeide ook de onzekerheid om de functie. Is het wel iets voor mij? Ga ik dat graag blijven doen? Eis ik geen te hoog loon voor die functie? Heb ik daarvoor zolang gestudeerd...? Gaat het mij gelukkig maken, ook op langere termijn?

Daarnet bij Mrs. S. wat onder mijn voeten gekregen, dit zou een job zijn die me na verloop van tijd ongelukkig zou maken, ik zou daar mijn mond moeten houden en braaf mijn taakjes uitvoeren, niks inbreng op leidinggevend of pragmatisch niveau. En daar zou ik na een tijd aan doodgaan. Zoals in mijn vorige jobs altijd is gebleken.

En daar kwamen de traantjes. Ik had het voelen aankomen. Die mensen waren zo vriendelijk (i know, doet niks terzake), en het lijkt me een leuk bedrijf (niet te commercieel, houdt zich bezig met het milieu), goede bedrijfscultuur, in de buurt... En ik zou opnieuw een job en een inkomen hebben!

'Je hebt een unif-mentaliteit, volg die ook, of je zal je ongelukkig voelen'. Ik zou meer iets volgens mijn diploma moeten doen. Maar daarvoor moet ik maturiteit kweken, want daar ontbreekt het me nu net aan. Ik ben te jong van geest, naïef, te jeugdig... Te hoog opgeleid voor het ene, te onvolwassen voor het andere.

Ik snap haar punt, en ik kan er inkomen. Ik ben naar haar gegaan omdat er vanalles niet goed zat, en dat zal er wel deel van uitmaken.

Is het werkelijk zo dat je houding op het werk, inbreng, ambities en kunnen bepaald wordt door je opleiding? Maakt dat wie je bent en hoe je denkt? Kan je echt niet gaan voor een functie die 'daaronder' ligt, ook al lijkt het je een superleuke job om te doen? Bedrijven die vragen naar een A2 of een bacherlordiploma zouden je zelfs niet wilen aannemen met een universitair vodje in je broekzak, ook al ben je nog de meest geschikte en leukste kandidaad, omdat je achteraf je mond teveel zou opentrekken, teveel zou kosten of omdat collega's er moeite mee zouden hebben. Waarom dat vakjessteken? En klopt het überhaupt?

 

Iemand een speedcursus volwassenheid???

16:53 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Hallo J
a, maar ik vrees dat er stukken ontbreken...


;-)
Groetjes

Gepost door: Black Wolf | 07-08-08

universitair Het zegt veel over je persoon. Het past jou in onze samenleving.

Gepost door: Sara | 19-08-08

Job Zoals de reclameslogan het zegt : "op een dag vind je de job van je leven en dan ben je weg". Ikzelf heb maar beroepsonderwijs gevolgd en ondertussen ben ik secretaris van een redelijk hoge pief bij de EU (zonder kruiwagen). Maar er zijn wel 23 jaar keihard werken, inzet, stelen met de ogen en de oren en in 't geniep studeren aan voorafgegaan. Niets voor niks in 't leven.

Succes en vooruit met de geit !

Gepost door: Signaleur | 23-11-08

Job Zoals de reclameslogan het zegt : "op een dag vind je de job van je leven en dan ben je weg". Ikzelf heb maar beroepsonderwijs gevolgd en ondertussen ben ik secretaris van een redelijk hoge pief bij de EU (zonder kruiwagen). Maar er zijn wel 23 jaar keihard werken, inzet, stelen met de ogen en de oren en in 't geniep studeren aan voorafgegaan. Niets voor niks in 't leven.

Succes en vooruit met de geit !

Gepost door: Signaleur | 23-11-08

Job Ik moest dus blijkbaar één minuut wachten ... Tetoeme toch !

Gepost door: Signaleur | 23-11-08

De commentaren zijn gesloten.