10-07-08

Rommels

Het heeft even gerommeld ten huize Maai. Niet letterlijk, het huis staat er nog, Vriend en beestjes en gans de battaklank zijn nog ok en heel. Maar in mijn hoofd is het wat veel beginnen draaien. Op vakantie hiernaaststaand boek gelezen, en dat heeft heel wat losgemaakt. Het gaat over een journaliste die er af en toe een zootje van maakt, en de puinhoop van alle zootjes bijeen aanpakt en zichzelf een jaar lang psychotherapie voorschrijft.

Het was net of ik over mezelf aan het lezen was. Het verhaal, de gevoelens en al dan niet beredeneerde handelingen... De spiegel deed zijn werk, de alarmbel was gaan rinkelen. De dokter had na aan paar maanden intussen ook haar minder rooskleurige bevinding neergezet. Of therapie, of pillen. De keuze was rap gemaakt. Gisteren was ik aan mijn 2e sessie toe, en ik moet zeggen: kheb het gevoel dat het werkt. Ik ben nog niet helemaal tip top, de eerste week zweefde ik tussen de tranen en de zetel, de overmoedige glazen wijn en pijnlijke dozen die zich begonnen op te dringen. Maar ik heb wel het gevoel dat het allemaal ergens naartoe gaat. De 'therapeute' (god, wat heb ik een hekel aan dat woord, laten we haar voortaan Miss S. noemen) ziet het als een vieze etterende wonde war we in aan het rommelen zijn, maar die er uiteindelijk gezonder zal gaan uitzien en zal dichtgroeien. Liefst zonder de beestjes dan ;-)

Al moet ik mezelf wat geduldiger leren zijn. Ben het thuiszitten een beetje beu aan het worden. Vanmorgen beetje overmoedig rondgekeken en -gebeld naar de interimkantoren waar ik ben ingeschreven, de Vacature doorgenomen, maar gaandeweg heeft de moed wat aan zijn (haar?)  glorie verloren. Ik wil het vel van de beer gaan verkopen, maar hij is nog niet helemaal geschoten. Of is het pure angst en moet ik gewoon durven springen?

Ik kruip nog even in mijn holletje. Emotionele winterslaap lijkt me met dit weer nog niet zo misplaatst ;-)

 

14:19 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.