29-05-08

maskers af

lostVriend zei gisteravond dat hij bezorgd is om mij. Hij denkt dat ik de depressieve toer opga, mezelf teveel druk opleg en niet geniet van mijn vrije tijd die ik nu gekregen heb. "Waar is mijn happy, altijd lachende meid?' Hij had 'de blik' in zijn ogen, de blik die ik al een paar keer had gezien bij ex-vriendjes, de blik die verraad wat men eigenlijk nog niet onder woorden brengt: er is iets aan jou waar ik me niet goed bij voel. (en het daarbij horende 'verander of ik ben weg'?)

Met open ogen ben ik inderdaad mezelf al toerkes lopend voorbij aan het lopen. Wat voor zin heeft het de schijn op te houden, smalend te doen dat 'het goed gaat met mij'. Inderdaad, het brengt je niet veel verder. Dat is wat ik nu net de afgelopen jaren altijd heb lopen doen: verdergaan, niet stilstaan, altijd blijven voortdoen, iets positiefs opbouwen uit iets negatiefs. Lijstjes aanleggen met wat er nog allemaal te doen is en nooit het einde van een lijstje tegen te komen.

Ik zou zoveel moeten doen: geld binnenbrengen, een job zoeken, solliciteren, het huis op orde zetten en houden, dito met de tuin, onkruid wieden en blijven wieden, het liefst van al nog snel en helemaal in orde. En als het even kan tussendoor ook nog even mezelf zoeken en vinden en blijven deze keer.

Diep vanbinnen schreewt het 'STOP!'. Ik blokkeer en kan een niet verder. Maar wat intussen?

 

13:55 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-05-08

jour frustré

beetje grmbl dag vandaag. Om 5u al wakkergeworden van de fluitende vogelekens en een volle, pijnlijke pipi-blaas en hoge seksnood. Nadien de slaap niet meer kunnen terugvinden door een draaiende wasmachine aan gedachten in mijn hoofd: hoe ga ik in hemelsnaam alles deze week kunnen betalen, hoe zal mijn rekening er de komende maanden uitzien, en met hoeveel zal ik het moeten redden? Het feit dat, hoe ik me ook draaide of keerde, ik de 'wind' van Vriends' ademhalen altijd weer bleef voelen droeg alleen nog maar bij aan mijn ergernis.

Deze morgen dan een financieel plan opgesteld. Klinkt chique he. Is het wel wat minder. Als ik alles eens goed bekijk, geven we - vaste kosten alleen al- meer uit dan we binnenkrijgen voor het ogenblijk. Mijn rustige retraite en bezinningsperiode zou dus eerder een nachtmerrie van rekenen, frustraties en stress worden. Hoe doet iedereen dat tegenwoordig? Ik betaal verdorie al het dubbele om mijn tank te vullen dan pakweg 8 jaar geleden en ik rij er niet veel verder mee! Ik begrijp niet hoe mensen vandaag de dag kunnen rondkomen. En dan hoor ik nog in het nieuws dat 'De Belg' niet minder uitgeeft aan zijn vakantie, integendeel! Ik mag al blij zijn als we dit jaar misschien eventueel eens op vakantie, laat staan een weekend kunnen gaan. Der is daar toch iets dat niet zo snor zit denk ik dan zenne. Of anders doen wij iets grandioos verkeerd...

Gelukkig heb ik nog een appeltje voor de dorst opzijstaan. Het was de bedoeling daar alleen in uiterste nood aan te komen. Maar ik heb besloten er toch een klein beetje van af te pingelen, om wat zielerust te vinden en de rimplekens in mijn gezicht te reduceren tot enkel de lachversies ervan. Tenslotte is dit nu wel een tijdelijk spciale situatie en kan het er in de toekomst alleen maar beter gaan uitzien (thumbs up!)

15:10 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-05-08

En dan blijft de vraag...

wat doen we vandaag? En morgen en overmorgen, en de dag nadien...?

Vandaag kan ik nog vullen, en morgen nog net ook. De dagen nadien ook eigenlijk. Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat dit leven thuis me wel bevalt. Kokeneteke en huishoudeke spelen vullen mijn dagen wel, het is een fulltime job! Maar Vriend heeft al laten verstaan dat dat de rekening niet vult, en ergens voel ik aan dat er een dag gaat zijn dat ik me ga beginnen vervelen en dat mijn 'diepere ik' wat meer voldoening en uitdaging zal willen opzoeken. De laatste weken heb ik al vaak de vraag gekregen wat ik nu ga doen. Awel dak het begot niënweet. Ik weet wat ik niet wil, dat wel :-D

En ik vrees dat ik een beetje veeleisend ben: goede uren, op tijd thuis, nog een leven buiten het werk, structuur, dat ik mijn werk min of meer zelf kan organiseren en dat ze mij met rust laten. Toch wil ik eens iets nuttigs doen voor de maatschappij en ergens mensen kunnen bijstaan. Iets in de sociale richting dus. Geen prospectie of commerciële uitmelking. Ook geen gsm en wagen van het bedrijf meer, dat creëert alleen maar druk en 'altijdbeschikbaarheid'. Ik vrees ook dat mijn loonsverwachtingen wat hoog liggen. Ik ben na al die jaren een bepaald inkomen gewoon geworden. Ik voel al aan dat mijn verwachtingen hierboven waarschijnlijk zullen overeenkomen met een lager loon. En als ik eerlijk moet zijn heb ik helemaal geen zin in die rompslomp en dat geleuter van solliciteren, je gaan uitleggen en bewijzen, psychologische vragen en al dat gedoe... Laat staan weer een aaneenschakeling van interimjobkes en tussendooroplossingen. Now I want the real stuff

Dus blijf ik nog maar even thuis, al heb ik het gevoel dat ik dan wat ter plaatse blijf rondtrappelen en de wereld vrolijk verder ronddraait

08:51 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-05-08

the hills are alive...

Gisteren met vriendin Bea gaan lunchdaten. Op kosten van de zaak, kon me dus effe laten gaan zonder te denken 'kunnen we ons dat wel permitteren?'. Goeie babbel gehad met vriendin en mijn gedachten wat kunnen verzetten. Het doet goed om even uit de tredmolen van gedachten en je eigen wereld te stappen en te worden wakkergeschud. Gedaan met doelloos thuiszitten. Terug aan de agenda! Zo is mijn hele week al volgepland met allerhande klusjes en dingen die thuis zoal moeten gedaan worden. En de moral voelde zich al een beetje beter.

Vandaag is de binnenkant aan de beurt: opruimen en kuisen. Als het even kan ook de ramen. Een frisse geur zal door Huize Maai waaien. Huisje op orde, hoofdje volgt wel. Ook de binnenkant van ons velleke wordt aangepakt. Maai zal immers aan de kook slaan: deze middag verse groentensoep en vanavond wortelpuree. Vriend is vandaag met de fiets gaan werken door de treinstaking en pufte twijfelend of dit wel voor herhaling vatbaar was. Terwijl Maai vrolijk en gezwind -weliswaar zo'n 10 km minder en vlakker- de boodschappen is gaan doen in het dorp.

Morgen met de papa naar de markt achter plantgroentjes. In de namiddag wordt de tuin onder handen genomen: onkruid weg, gras afdoen, plantjes in de aarde wortelen. Jaja, 'k ga nog een echte worden!

Feit is niet alleen dat we gezonder moeten worden, maar de financieën moeten ook wat gevoed worden. De verbouwplannen worden weer effe in de frigo gelegd want gisteren bericht gekregen van een 'zelfstandigenkas' dat Vriend een herrekening gekregen heeft van zijn eerste zelfstandigejaren en dus binnen een paar maanden een bedrag moet betalen om U tegen te zeggen. Aangezien mijn inbreng voor een ongekend eperiode ook wat minder zal zijn moeten we dus wat inventiever worden en de buikriem een beetje meer laten voelen. Wat ergens niet slecht is. We consumeren zowieso teveel hier, een beetje minder zou ook wel kunnen. We nemen zoveel voor evident en mogelijk aan, maar ik denk dat we eigenlijk toch wel veel geld door de ramen gooien. Als mijn grootouders het met minder ook konden, dan moet ons dat ook lukken bedenk ik dan. Beetje tanden bijten en die reis naar Australië nog even uitstellen, even geen handstofzuiger van Dyson, geen nieuw fototoestel, blijven bollen met ons tufke en de opbergkoffer voor de ligkussens van de tuin zakt ook wat lager op het verlanglijstje.

Come what may...!

 

12:11 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-05-08

empty box

moe, moe, moe

Net of ik de hele wereld rondgelopen ben. Zweef beetje afwezig de dag door. Terwijl ik eigenlijk wat zou moeten genieten en leuke dingen doen, voel ik me eerder een blinde zombie

Update: en 's avonds word ik wakker natuurlijk. Terwijl Vriend ligt te snurken zie ik de uren voorbijgaan en gaat mijn hart sneller om tegen de ochtend doodmoe wakker te worden met een duracelkonijnhart dat niet meer stil te krijgen is, hersenen die à fond blijven geven maar een lichaam dat er achteraan slenterd. Waar is die knop toch om alles om te draaien??

10:46 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-05-08

Vandaag effe niet

Terwijl ik gisteren stillekesaan mijn draai en mijn eigen vrolijke zelf wat aan het terugvinden was, is het vandaag omgekeerd evenredig (kan tellen voor een afwezige wiskunde knobbel, he ex-baas??). Het hoeft effe niet, geen zin in opruimen en kuisen, plantjes in de grond steken en huismoederke spelen. geen zin in nieuw werk zoeken en opnieuw opbouwwerken te beginnen.

Vandaag ben ik weer effe ruïne. Kater van deze nacht. Niet van alcohol of andere delirische uitspattingen waar de oude Grieken lekker smalend over zouden doen. Woorden hebben me deze nacht uit mijn slaap gehouden. Woorden, beelde, feiten. Er klopt iets niet... Ik had mijn quotum binnen, het contact met mijn klanten was goed. Onregelmatigheden stapelen zich op in mijn gedachten en vonden een uitweg in een kwade woordenstroom die nog geen uitlating heeft gekregen. Mijn kleine teen laat van zich horen. Er zit iets niet juist.

Ik heb gespeeld met de vraag of ik mijn gedachtenbal in hun kamp zou shotten, mijn gedacht eens zou zeggen en mijn hart en lever van overtollige kwaadheid verlossen, of dat ik hem in de lucht zou shotten en gewoon zou laten voor wat hij is en verdergaan. Ander en beter zoals dat wordt gezegd, hoe ik ook mijn best heb gedaan, het was mijn ding niet. Maar "Fear is the path to the dark side. Fear leads to anger. Anger leads to hate. Hate leads to suffering..."

Al ben ik nu wel serieus aan mezelf gaan twijfelen. Wie ben ik, wat wil ik en welke richting moet ik uit. Wat is succes? Succes is dat je doet wat je graag doet, je doelstellingen bereikt. Maar wat zijn mijn doelstellingen?

Maai gaat haar wat bezinnen, op zoek naar The Secret, via Tao misschien?

Inch Allah!

11:04 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-05-08

Pardon?!?

Het was mijn eerste, spontane reactie. Had ik dat goed verstaan? In een flits schoten flarden van de voorbije 6 maanden door mijn hoofd. Mijn sollicitatiegesprek, beloftes van cursussen en begeleiding, het eigenlijk zelf moeten uitzoeken en geregeld op tegenstellingen en muren te botsen, boutades van collega's, onbegrip en dan uiteindelijk via zelfstudie en -motivatie er het beste van proberen te maken. Blikken en onderliggende adders die nu naar boven komen in slechts enkele woorden: "Wij hebben besloten uw proefperiode toch niet te laten overgaan in een blijvend contract"

Mijn ogen zullen hem met koeien van onbegrip aangekeken hebben, een echte verklaring kwam er toch niet. Bij elke evaluatie had ik te horen gekregen dat ik heel goed was met de klanten, super was aan de telefoon en dat ze er vertrouwen in hadden dat de prospectie en het binnenhalen van nieuwe klanten ook in goede banen zou komen en dat ze ene goed gevoel hadden bij mij. Niets is minder waar. Ik moest meer binnenhalen, maar moest intussen wel kuisen, het nieuwe kantoor verven, verhuizen en boodschappen doen de laatste 2 weken. Een proefperiode van 6 maanden heeft al bij al echt een 4-tal maanden genomen. Ik heb niet echt het gevoel een kans te hebben gekregen.

Nu durf ik naar waarheid zeggen dat ik het eigenlijk niet graag deed. Tot de laatste dag heb ik mijn best gedaan, mij ingezet om bij te leren en ervoor te zorgen dat alles op z'n pootjes kwam. Geen van hen kon mij in de ogen kijken. De andere collega's wisten het al en konden niet diep genoeg onder hun bureau kruipen. Zelfs een 'goeiedag' kon er niet meer af. Zij hadden immers aangemaand om mijn ontslag.

Als ik eerlijk ben zal ik het niet missen. Mijn schouders wegen een stuk lichter. Er kleeft wat zout op mijn hart, van tranen om mijn falen en ongeloof. in het lichthartige gedrag van "collega's".

Maar nu is het aan mij. Beetje 'me-time'. Hoofdje (en huisje) wat op orde zetten en eens zoeken wat ik écht wil... met een déjà-vu-gevoel, maar nu wat gematigder

14:36 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |