29-05-08

maskers af

lostVriend zei gisteravond dat hij bezorgd is om mij. Hij denkt dat ik de depressieve toer opga, mezelf teveel druk opleg en niet geniet van mijn vrije tijd die ik nu gekregen heb. "Waar is mijn happy, altijd lachende meid?' Hij had 'de blik' in zijn ogen, de blik die ik al een paar keer had gezien bij ex-vriendjes, de blik die verraad wat men eigenlijk nog niet onder woorden brengt: er is iets aan jou waar ik me niet goed bij voel. (en het daarbij horende 'verander of ik ben weg'?)

Met open ogen ben ik inderdaad mezelf al toerkes lopend voorbij aan het lopen. Wat voor zin heeft het de schijn op te houden, smalend te doen dat 'het goed gaat met mij'. Inderdaad, het brengt je niet veel verder. Dat is wat ik nu net de afgelopen jaren altijd heb lopen doen: verdergaan, niet stilstaan, altijd blijven voortdoen, iets positiefs opbouwen uit iets negatiefs. Lijstjes aanleggen met wat er nog allemaal te doen is en nooit het einde van een lijstje tegen te komen.

Ik zou zoveel moeten doen: geld binnenbrengen, een job zoeken, solliciteren, het huis op orde zetten en houden, dito met de tuin, onkruid wieden en blijven wieden, het liefst van al nog snel en helemaal in orde. En als het even kan tussendoor ook nog even mezelf zoeken en vinden en blijven deze keer.

Diep vanbinnen schreewt het 'STOP!'. Ik blokkeer en kan een niet verder. Maar wat intussen?

 

13:55 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Je problemen nooit opsommen. Pak ze één voor één aan.
Er is geld, solliciteer en terwijl 'men' beslist over je lot, poets je fluitend en dartel je huis.
Het lukt.
G
G

Gepost door: Guillaume de Montségur | 29-05-08

De commentaren zijn gesloten.