20-05-08

the hills are alive...

Gisteren met vriendin Bea gaan lunchdaten. Op kosten van de zaak, kon me dus effe laten gaan zonder te denken 'kunnen we ons dat wel permitteren?'. Goeie babbel gehad met vriendin en mijn gedachten wat kunnen verzetten. Het doet goed om even uit de tredmolen van gedachten en je eigen wereld te stappen en te worden wakkergeschud. Gedaan met doelloos thuiszitten. Terug aan de agenda! Zo is mijn hele week al volgepland met allerhande klusjes en dingen die thuis zoal moeten gedaan worden. En de moral voelde zich al een beetje beter.

Vandaag is de binnenkant aan de beurt: opruimen en kuisen. Als het even kan ook de ramen. Een frisse geur zal door Huize Maai waaien. Huisje op orde, hoofdje volgt wel. Ook de binnenkant van ons velleke wordt aangepakt. Maai zal immers aan de kook slaan: deze middag verse groentensoep en vanavond wortelpuree. Vriend is vandaag met de fiets gaan werken door de treinstaking en pufte twijfelend of dit wel voor herhaling vatbaar was. Terwijl Maai vrolijk en gezwind -weliswaar zo'n 10 km minder en vlakker- de boodschappen is gaan doen in het dorp.

Morgen met de papa naar de markt achter plantgroentjes. In de namiddag wordt de tuin onder handen genomen: onkruid weg, gras afdoen, plantjes in de aarde wortelen. Jaja, 'k ga nog een echte worden!

Feit is niet alleen dat we gezonder moeten worden, maar de financieën moeten ook wat gevoed worden. De verbouwplannen worden weer effe in de frigo gelegd want gisteren bericht gekregen van een 'zelfstandigenkas' dat Vriend een herrekening gekregen heeft van zijn eerste zelfstandigejaren en dus binnen een paar maanden een bedrag moet betalen om U tegen te zeggen. Aangezien mijn inbreng voor een ongekend eperiode ook wat minder zal zijn moeten we dus wat inventiever worden en de buikriem een beetje meer laten voelen. Wat ergens niet slecht is. We consumeren zowieso teveel hier, een beetje minder zou ook wel kunnen. We nemen zoveel voor evident en mogelijk aan, maar ik denk dat we eigenlijk toch wel veel geld door de ramen gooien. Als mijn grootouders het met minder ook konden, dan moet ons dat ook lukken bedenk ik dan. Beetje tanden bijten en die reis naar Australië nog even uitstellen, even geen handstofzuiger van Dyson, geen nieuw fototoestel, blijven bollen met ons tufke en de opbergkoffer voor de ligkussens van de tuin zakt ook wat lager op het verlanglijstje.

Come what may...!

 

12:11 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

That's the spirit!

Alleen jammer van het financiële plaatje, maar ongetwijfeld komt dat ook wel weer goed!

Gepost door: Zita | 21-05-08

De commentaren zijn gesloten.