28-04-08

Excuustruus

Ik ben een uitsteller. Als er een taak is die ik echt niet graag doe ben ik de meesteres in het vinden van excuses en zal ik de langste weg bewandelen om er toch maar niet aan te hoeven beginnen. Dan besluipt een wrang gevoel me, voelt mijn hart zich onbehaaglijk in een lichaam dat zich meer en meer opspant. Hersens beginnen hoe langer hoe meer te kronkelen en baden in een weem van 'grmbl' en als het woord 'pruillip' een gevoel zou zijn zou het dan volledig achter mijn naam staan.

Zoals nu. Zoals vorige week. En eigenlijk al een hele tijd. Mijn job begint met prospectie. Zonder prospectie geen klantenportefeuille, lees: geen werk.

En als er iets is waar ik een grondige hekel aan heb, dan is het prospectie. Ik laat mensen graag wat ze zijn. Kan ik hen helpen, graag! Maar ik ga niet het onderste uit hen trekken om dat voor hen te mogen doen. Dat gedoe en dat getouwtrek, prft...!

Het gevaar van mijn werk, is dat ik een 'vrije agenda' heb, ik dus mijn tijd zelf indeel en bepaal wat ik wanneer doe. Zie je het al afkomen? Inderdaad, prospectie staat al een heel tijdje op mijn 'to-do lijst', maar wordt wat stiefmoederlijk behandelt.

Ik heb dus al een hele tijd niets meer binnengebracht en Bazen 1 & 2 hebben laten voelen dat ze heel wat in mij investeren en ze nu wel wat meer op de plank willen zien komen...

Grmbl... Waar was ik als 'karakter' werd uitgedeeld??

 

13:16 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-04-08

't is een harde strijd

vanavond... Naar Vriend luisteren en dan zijn het frietjes vanavond, of naar de weegschaal, mijn geweten en het kleedje voor het trouwfeest van zaterdag en veilige groentjes met patatjes en vlees verorberen ;-s

18:13 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-04-08

Piep

Af en toe kom ik hier nog eens piepen. Hier staat een stukje 'mij' dat geregeld opflakert, even stilstaat, maar ook wel verderleeft, al is dat niet altijd even zichtbaar. De indruk die hier een tijdje achterblijft is eentje die misschien blijft hangen, maar 'irl' spring ik lustig verder. Het beeld dat je hier van mij krijgt niet is helemaal volledig, hoe kan het ook anders. Me is more than only these words. Al lijken ze soms wat mistroostiger dan ik werkelijk ben. Hier komen mijn bedenksels, ideeën die steeds wel in mijn achterhoofd blijven hangen maar die ik 'irl' niet altijd naar buiten laat komen. De echte ik zal zich ergens daartussen bevinden denk ik.

 

De laatste maanden waren superdruk. Eindelijk kan ik weer stilletjesaan wat rust opzoeken, al moet ik mezelf daar wel wat om dwingen. Heb hard aan een paar projecten gewerkt die nu hun rust kunnen vinden in de zilte smaak van herinneringen. Als een slakkenspoor blijven de emoties errond nog even hangen, en ik geniet. Moe! Zou zo graag eens een paar dagen kunnen slapen voor weer verder te gaan aan ons nieuwe project: de (her)verbouwingen van ons huis. Even een 'laatmenueffemetrust' gevoel, batterijtjes zoeken energie.

Onderweg ben ik mijn weg aan het vinden, af en toe wat pootjes omstotend. Maar ik moet toegeven dat ik een paar stevige armen rond me heb, al wil ik het niet altijd inzien.

Heb intussen geleerd dat het geen zin heeft om bevestiging te zoeken en vragen bij anderen, als je die zelf niet aan jezelf geeft en de lat onbereikbaar hoog stelt. Af en toe stilstaan bij je eigen kunnen en jezelf ervoor waarderen is een drempel, maar kan zo'n deugd doen. Stilaan leer ik mezelf aanvaarden en appreciëren. Het kan niet altijd beter. Wat ik doe,en wie ik ben, is goed genoeg. Dat heb ik leren inzien. En ineens voelden mijn schouders al vele lichter aan.

Ook even stilzitten en kunnen genieten zonder hersens en gedachten die zich ergens op verschillende rollercoasters bevinden is iets dat ik aan het leren ben. Niet gisteren of morgen, maar vandaag. Niet straks, maar nu is het dat ik leef en adem. Nu is het moment...

Lijkt simpel, maar voor mij een heeeel inzicht. Ik schrijf het op, want af en toe durf ik het wel eens te vergeten. Ik giet in mijn hoofd 25 levens in slechts 28 jaar en mijn lichaam kan niet volgen.

Moet dus leren effe weer te chillen

 

PS: Er zijn hier opmerkzame zielen bij, ik was idd ook ergens anders te lezen, zoals je kan zien in mijn 1e post zo'n jaar geleden... Happy Birthday dus eigenlijk, ik was het bijna vergeten! ;-)

15:31 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |