15-11-07

And life, it went on...

Onder een sluier van ongeloof gaat het leven zijn verdere gangetje. Ik schud even met mijn hoofd en blaas de gedachte aan de dood weg wanneer ze weer eens komt piepen.

De papa is gisteren een paar klusjes in huis komen doen die al een aantal jaren stof aan het vergaren waren. Kleine dingen waar je toch snel een paar uur mee bezig bent. Mijn laatste verlofdagen, and yet it doesn't feel that way. Nog zoveel te doen, en niet echt het gevoel dat ik een 'rustmaareenslekkeruitendoewatjegraagdoet-vakantie'. Ik denk dat ik dat idee best in een foffer opberg en tussen de spinnenkoppen op zolder zet. Een huis, gezin... er is altijd wel iets te doen, regelen, afspraak vast te leggen, betalen, halen, zoeken...

Op aanmaning van Vriend vandaag dus een 'laatstegeniettochmaarwatvanjeverlofdag'. Misschien vind ik een uurtje tussen het sorteren en opruimen van de kleren, strijk, nieuwe auto van het werk gaan halen bij de garage, broek voor de trouw morgen gaan ophalen, boodschappen doen en eens naar nieuw werk rijden, eten maken, opruimen, valieske maken en kleren klaarleggen voor morgen en de trouw en de yoga een uurtje om eens in mijn boek te lezen zonder eens in slaap te vallen. Er kan misschien een badje vanaf? Wat gaan shoppen en rondkeuvelen tussen de winkelkes?

Misschien heeft Vriend toch wel een beetje gelijk wanneer hij zegt dat ik teveel wil in 1 dag...

Bugger.

10:31 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.