14-06-07

Kan geen dozen meer zien!

dozenpf, er zijn hier precies een paar bommen ontploft! Beetje traag op gang gekomen, en met horten en stoten, maar 'de bureau' is stilletjesaan verdeeld over een 15-tal dozen. Hier en daar staat nog vanalles onverdeelbaar en ik begin het zo stillekesaan vree beu te geraken! Er is nog zoveel te doen, enkele dagen erbij zou niet slecht zijn, en langs de andere kant kijken we er zo naar uit dat het weekend is en alles achter de rug en treug op z'n plaats...

Ne mens verzamelt toch nogal ewa zenne, en dat op zo'n korte tijd. Eigenlijk heb je 't meerendeel van al wat hier steekt eigenlijk niet nodig, laat staan dat je het eens zult bekijken de komende maanden... En toch kan je er soms moeilijk afstand van doen.

Ben op brieven van ex-lieven terecht gekomen, ook van Mr. Big. Als ik zie hoe verliefd hij toen was, de woorden die hij toen zei... Where did we go wrong? Is hij zich na verloop van tijd afzijdiger beginnen opstellen, voorzichtiger, de verliefdheid bekoeld. Dat het 'maar woorden' waren, geloof ik niet. Das niets voor hem. En dan bedenk ik, zijn woorden dan zo vergankelijk, en de gevoelens die daarbij horen ook...?

Zoveel dozen onder het stof... 'k Zou ze allemaal willen weggooien! If only I could...

Gewoon springen was het zeker e?

18:30 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

La vengeance est un plat qui se mange froid! Lieve Maai,
Confronteer je ex met zijn woorden; gooi het op het net met naam en toenaam. Sans pitié.
Zoen en dank voor de link die ons bindt.
Guy
http://een-man.skynetblogs.be



Gepost door: Guillaume de Montségur | 15-06-07

Euh... Zou dat niet doen...

Gepost door: Black Wolf | 16-06-07

Ik heb het Bingo-spel in blogland gelanceerd. Ik nodig je uit om eens te komen draaien ;-)
Fijne zondag Maai!
Groetjes van Miek

Gepost door: Miek | 17-06-07

Ik ben daar nogal fanatiek in... Toen ik na lang twijfelen eindelijk de knoop doorhakte en besliste dat ik niet gelukkig was bij ex, er later ook nog achterkwam dat hij mij bedrogen had, en uiteindelijk de deur definitief achter mij toetrok, heb ik - denk ik - niet een foto heel gelaten, geen enkele mail gespaard en geen enkele brief bewaard.

Ik heb dat ritueel verbrand (lol) in de houtkachel van mijn ouders. Somehow gaf dat me een bevrijdend gevoel.

Nu, de ene persoon is de andere niet en wat voor mij goed was, is dat niet per definitie voor iemand anders. En weg is weg.

Voor mij was dat nodig als onderdeel van het verwerkingsproces.

Gepost door: Zita | 17-06-07

Als mijn kinderen ooit de juiste doos weten te vinden en opendoen (over de fotodoos nog gezwegen), die gaan lol beleven aan de daarinzittende lectuur, denk ik. Papa zal daarna ondervraagd worden, en dochterlief zal dat verhoor wel kundig leiden, vrees ik... :-)

Gepost door: Black Wolf | 18-06-07

De commentaren zijn gesloten.