30-05-07

and jump!

parachuteHoe kleiner je bent, hoe groter je dromen. Later wordt je prinses, kan je toveren en woon je in een heel mooi groot kasteel. Een beetje later, verder van de grond verwijderd met je hoofd wordt dat filmster, zanger, brandweerman of piloot. Naarmate je ouder wordt vallen er hier en daar wat glinsters en sterren van de dromen en worden de luchtkastelen meer wat ze zijn: lucht.

Maar je weet ergens wel wat je wil. Of beter: wat je niet wil. Je zal het eens anders gaan doen! (Wij doen het zelf, we doen het zelf wel! Nooit geen dankjewel meer zeggen. Dankjewel!)

En daar sta je dan, zoveel jaren later. Een ‘is dit nu later’-gevoel bekruipt je, vindt zijn plek in je lichaam en nestelt zich in je hart en je ziel. Uiteindelijk ben je het spiegelbeeld geworden van datgene waar je vroeger helemaal niet achterstond.

Eerst heb je het niet door, leert nieuwe dingen, er komt geld op je rekening en je groeit. Ergens een beetje. Maar diep in jezelf ben je stilaan aan het verloochenen wie je zelf echt bent en wat je eigenlijk veel liever zou doen.

Beetje bij beetje maakt de frustratie zich meer en meer van je meester. De glinsters in je ogen verdwijnen, de passie sterft een stille dood en voor je het goed en wel beseft behoor je tot de leute die zich dagelijks naar het werk begeeft, in geen al te mooie lijntjes (niet) braafjes aanschuift tussen de andere autootjes op de baan. Een geluk dat je neerzit, anders zou je nog kunnen struikelen over je lip die nog net niet over de grond zeult. Je vloekt al dan niet binnensmonds op de mede-weggebruikers, mede-kassa-aanschuivers, medecollega’s, medemensen die je pad kruisen…  

Je werk geraakt gedaan, gesteund door het nodige gezucht en gekreun. Aan de telefoon hangen enkel nog zagers, geen mensen die je hulp en werk nodig hebben. Je vloekt en stilaan komt het tot je:

Verdorie, dat is het toch niet he…

En dan is er de spiegel. Het meisje dat terugkijkt lijkt wat doffer dan enkele jaren geleden. De dromen hebben zich verstopt onder lagen plicht, moral duty en volwassenheid.

En dan heb je de keuze: doe ik hier verder aan mee of niet?

Heb een hele tijd lopen mokken, de lastige bitch uitgehangen. Het ging me niet. Voelde me niet op mijn plaats tussen al dat gemoet en gedoe, papierwerk en blabla. Zit op het werk tussen 4 vrouwen, meer uitleg moet ik niet geven zeker ;-)

Op zich heb ik het er niet slecht, ik heb een redelijk goed loon, vast contract, goede uren, ben niet al te lang onderweg.

Maar er zijn ook zoveel dingen die me tegensteken.

Ik voel me op een kruispunt. Should I stay or should I go now? Als ik blijf, kan ik me aanpassen en dit een gans leven volhouden? Kan ik een cijfermie worden en mij aan een bureauke blijven bezighouden met papieren rompslomp? Kan ik echt die machine worden die iedereen verwacht dat je bent, en in een vingerknip alles voor je doet en dan nog liefst meteen?

Of trek ik weer de wijde wereld in, ga ik verder studeren en eventueel iets in bijberoep doen?

Ik heb lang getwijfeld maar heb zin gekregen om te springen. Beetje moed en durf verzamelen.

En vertrouwen

22:03 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Serieuze kost! Aan 't vastlopen, blijkbaar? Klinkt vrij zwaar. Real life is idd. "gewoner" dan wat je er misschien ooit van dacht te maken. (En misschien ook vaststellen dat je soms dezelfde trekjes vertoont als je ouders, terwijl je ooit dacht alles anders/beter te doen? Herken je dat ook?)

Groetjes

Gepost door: Black Wolf | 31-05-07

Twijfel niet, SPRING!

Gepost door: blogbaas | 31-05-07

Op een kruispunt staan... ik weet er alles van...
Maar wat mijn job betreft, kan ik 100% voldoening vinden in mijn werk en is het een droom die ik van kidsbeen af koesterde en die is uitgekomen. Ik kan me best voorstellen dat het frustrerend is als je je niet gelukkig voelt in je job. Je brengt er tenslotte een groot deel van je leven door. Maar jumpen is niet zo evident. Een vast loon, vast contract, goede uren, niet te ver van huis,... dat gooi je niet in 1 2 3 overboord. Ik wens je veel succes Maai opdat je de juiste beslissing zou kunnen nemen!
Fijne donderdag!
Groetjes van Miek

Gepost door: Miek | 31-05-07

De commentaren zijn gesloten.