23-04-07

moeders en dochters

ruzieMeestal ga ik door de dag met een brede lach en twinkeltjes in mijn ogen. Ik ben Mie Eppie, maar voor het ogenblik is alles wat doffer. Sinds een tijdje loopt het wat srtoef tussen mijn moeder en mij. Vorige week kreeg ik een spiegel voorgeschoteld en zag ik in dat ik eigenlijk niet altijd zo lief ben voor haar. Ikke dus dat goed aan het maken, erop aan het letten, neem haar mee naar een tuinwinkel (wat ik weet dat ze heel graag heeft), ga met haar eten, stuur berichtjes en mails en zo, bijt stukjs van mijn tong, probeer lief te blijven en mijn temperament te onderdrukken..

Maar de mama wordt bitsiger om bitsiger. Ze is hard in haar woorden en haar houding, we noigen haar uit om te komen eten, vriend steekt veel moeite in de maaltijd en zij kan niet rap genoeg weg zijn, leest terwijl vriend in de keuken bezig is in een paar boeken, luistert niet als ik iets vertel over vrienden van vriend, als ik aan het vertellen ben dat die mensen dit weekend en kindje gekregen hebben, trekt ze een verveeld gezicht van 'is ze daar weer?', als ik dan in het miden van mijn verhaal stop, zwijg en vraag 'het interesseert u niet he?', dan kijkt ze weg. Als ik dan zeg dat ik dan maar eens doorga, dan zegt ze niks, en 'salut'..

Ergens voel ik aan dat ze vriend niet graag heeft, hem niet goed vindt voor mij. Ze doet ook geen enkele moeite om hem te leren kennen, en apprecieert niet wat hij doet.

Het zijn kleine dingen die zich opstapelen, kleine opmerkingen en blikken die onuitgesproken woorden laten toekomen als glasscherven in mijn gevoel. Soms blijven dingen hangen, worden overwoekerd door onkruid, klimop en andere woekerdingen, zodat het moeilijk wordt de ondergrond nog te zien, laat staan een manier om het hele gedoe wat overzichtelijk te maken en aan te pakken. Praten lijkt zo veel makkelijker in andermans visvijver, of met andere mensen...

12:34 Gepost door Maai in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ik vind het heel lief van jou dat je al die moeite doet om water bij de wijn te doen en het je mama aangenaam te maken. Maar het hoeft natuurlijk niet allemaal alleen langs jouw kant te komen. Ik hoop dat je mama het inziet en dat jullie weer vlug, doorheen de woekerdingen, de mooie ondergond van jullie moeder-dochter-relatie zien. Misschien dat jullie toch eens echt moeten praten? Wat jullie stoort in elkaar? Wat haar eventueel stoort in je vriend? Hoe jullie kunnen proberen om een oplossing te vinden? Ik weet het, aan de zijlijn is het gemakkelijk praten hé? Ik wens jullie alvast heel veel succes!
Fijne maandag Maai!
Groetjes van Miek

Gepost door: Miek | 23-04-07

ouders sommige ouders kunnen toch zo het klein kind uithangen hé :s
ik zou mijn moeder op haar plaats zetten ze maat!
maar dat is gelukkig zelden nodig bij mijn moeder

Gepost door: jeronimo | 23-04-07

De commentaren zijn gesloten.